Güzel İnsan

Güzel insanımız, güzel abimiz Vedat kaptanımızın bedeni bugün son kez geçti semtten.Kendisi için hazırlanan töreni izlereken göz yaşlarımızı tutamamışızdır çoğumuz eminim.Ne fenerlisi, ne cimbomlusu, ne trabzonlusu ona karşı öfke duymazdı çünkü.

Futbol hayatı boyunca bir kez bile sakatlanmamıştı.Belki de 1 maç bile Beşiktaş'ı yalnız bırakmayı ihanet kabul ediyordu kendi içinde.Öyle büyük bir kaptandı o.Ama gelin görün ki onun taktığı o şerefli pazubandı zamanında Tümerler, Gökhan Zanlar da taktı ne yazıkki...Beşiktaş'a belki de en sıkıntılı zamanında geldim diyordu.Para bile alamazken kulübünden, kaptan olarak arkadaşlarının emeğinin karşılığını kendi cebinden vermişti...

Mütevaziydi çok.Ben spor yazarı değilim, naçizane Beşiktaş'ı yazıyorum diyordu.Hatta kendisiyle fotoğraf çektirmek isteyen Beşiktaş taraftarına ben Beşiktaşlıyla değil fotoğraf, film bile çekerim diye cevap veriyordu.Maç günleri Kadıköy'den vapuruna binip normal bir taraftar gibi diğer taraftarlarla kol kola yürüyordu stada...

Bir o kadar da espriliydi.Kıvrak zekası hepimizin beğenisini toplardı.Sergen için sahanın ortasına sandelye koyar yine oynar diyordu.Valerenga takımı için bunlardan futbol takımı olmaz, olsa olsa iyi bir işçilikle oturma odası takımı olur diyordu...

Önce Müslümanım, sonra Elhamdülillah Beşiktaşlıyım diyordu.Böyle anlatıyordu içindeki büyük Beşiktaş aşkını ve bu aşkı bize vasiyet bıraktı.Onlar benim en yakın akrabalarım dediği Beşiktaş taraftarına son emaneti oldu bu sevgi.

Ve belki de son çınar da devrildi artık.Ne denilebilir ki...

Güle güle güzel insan,

Mekanın cennet olsun...